ഒരായിരം മലകളുണ്ട്,
ഒരു കുഞ്ഞുകിളിയില്ല,
ഒരായിരം പാതകളുണ്ട്,
ഒരു ചോടിൻ പാടില്ല.
ഒരു കൊതുമ്പുവള്ളം,
ഒരു വൈക്കോൽത്തൊപ്പി,
പുഴമഞ്ഞിൽ ചൂണ്ടയിടും
ഒരു വൃദ്ധരൂപം.
ടാങ്ങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് ക്രി.വ. 810നടുപ്പിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്ന ലിയു ത്സുങ്ങ് -യുവാന്റെ (Liu Tsung-yuan)ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കവിതയാണിത്. ചിത്രം പോലുള്ള ഈ കവിത മറ്റനേകം കവിതകൾക്കും ചിത്രങ്ങൾക്കും വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചൈനീസ് ചിത്രച്ചുരുണ ചുരുളഴിയുന്നപോലെയാണ് കവിതയുടെ സംവിധാനം. കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നു നിഷ്കാസിതനായി പ്രവാസിയായി കഴിയേണ്ടിവന്ന കാലത്താണ് കവി ഇതെഴുതുന്നത്. തണുത്തുറഞ്ഞ, നിശ്ശൂന്യമായ ഭൂദൃശ്യത്തിലെ ആ ഏകാന്തരൂപം ഭ്രഷ്ടനായ കവിതന്നെയാണ്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ