ഒരു നായയെപ്പോലെ
എപ്പോഴും ആരുടെയെങ്കിലും ചുവട്ടടിയിൽ കിടക്കുന്ന
ഒരു നായയെപ്പോലെ
കാറ്റത്തും വെയിലത്തും നിന്റെയൊപ്പം ഞാൻ നടക്കും
ഒരു നായയെപ്പോലെ
നീ വൃദ്ധയും അന്ധയും വിരൂപയുമായിക്കഴിയുമ്പോൾ
ജീവിതത്തിന്റെ കുപ്പക്കൂനകളിൽ നിനക്കു വേണ്ടി ഞാൻ മണത്തുനടക്കും
നിന്റെ ചുവട്ടടിയിൽ ഞാൻ നീണ്ടുകിടക്കും
ഒരു നിഴൽ പോലെ
ഒരു നായയെപ്പോലെ
*
മെക്സിക്കോ സിറ്റി
പുഴയൊഴുകിയിരുന്നിടത്ത്
സിമന്റുതെരുവുകൾ
പ്രാചീനവൃക്ഷങ്ങൾക്കു പകരം
വിളക്കുകാലുകൾ
ഉടലുകൾ കടന്നുപോകുന്നു
ഈ പുഴയെ അറ്റോയാറ്റിൽ എന്നും
ഈ മരത്തെ റ്റിയോകോറ്റിൽ എന്നും വിളിച്ചിരുന്ന
പ്രാചീനശരീരങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ
പഴയ പാതകൾക്കു പകരം പുതിയ പാതകൾ
പഴയ പ്രേതങ്ങൾക്കു പകരം പുതിയ പ്രേതങ്ങൾ
പഴയ വാക്കുകൾക്കു പകരം പുതിയ വാക്കുകൾ
*
രാത്രിമഴ
രാത്രിയിൽ മഴ പെയ്യുന്നു,പഴകിയ മേല്ക്കൂരകൾക്കു മേൽ,
ഈറൻ തെരുവുകൾക്കു മേൽ,
ഇരുണ്ട കുന്നുകളിൽ,
മൃതനഗരങ്ങളിലെ ദേവാലയങ്ങൾക്കു മേൽ.
ഇരുട്ടത്തു ഞാൻ കേട്ടുകിടക്കുന്നു
മഴയുടെ പൂർവ്വികസംഗീതം,
അതിന്റെ പ്രാചീനപാദപതനം,
അലിഞ്ഞലിഞ്ഞുപോകുന്ന സ്വരം.
മനുഷ്യരുടെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കാൾ വേഗത്തിൽ
വായുവിലൂടതു വഴി തെളിക്കുന്നു,
മനുഷ്യരുടെ ചുവടുവയ്പുകളെക്കാൾ നീളത്തിൽ
പൊടിയിലതു താരകൾ വീഴ്ത്തുന്നു.
നാളെ നാം മരിക്കും,
രണ്ടുവട്ടം നാം മരിക്കും,
വ്യക്തികളായി ഒരിക്കൽ,
ജീവജാതിയായി രണ്ടാമതും.
ഇടിമിന്നലുകൾക്കും
നിഴലുകൾക്കിടയിൽ ചിതറിയ വെളുത്ത വിത്തുകൾക്കുമിടയിൽ
നമുക്കു നേരം കിട്ടും,
സമ്പൂർണ്ണമായൊരു മനഃസാക്ഷിപരിശോധന നടത്താൻ,
മനുഷ്യകഥയൊന്നുരുക്കഴിക്കാൻ.
മഴ പെയ്യുന്നു,
രാത്രിയിൽ മഴ പെയ്യും,
നനഞ്ഞ തെരുവുകളിൽ,
ഇരുണ്ട കുന്നുകളിലെന്നാൽ
ആരുമുണ്ടാവില്ല,
മഴ പെയ്യുന്നതു കേൾക്കാൻ.
*
മെക്സിക്കൻ കവിയും നോവലിസ്റ്റുമായ Homero Aridjis (ജ. 1940) പ്രമുഖനായ പരിസ്ഥിതിപ്രവർത്തകനുമാണ്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ