ഹൈമെ സബീനസ് - കവിതകൾ

 
ഞാൻ തേടിനടന്നത്
------------------------

നിന്നിലുണ്ട്, ഞാൻ തേടിനടന്നത്, ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്,
ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്- അതു നിന്നിലുണ്ട്.
എന്റെ ഹൃദയമുഷ്ടി തുടിക്കുന്നു, നിന്നെ വിളിച്ചുതുടിക്കുന്നു.
കഥകൾക്കു ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു,
നിന്നെയെനിക്കു തന്നതിനായി.
നിന്റെയമ്മയ്ക്കും നിന്റെയച്ഛനും
നിന്നെക്കാണാത്ത മരണത്തിനും ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു.
വായുവിനു ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു.
ഗോതമ്പുകതിർ പോലെയാണു നീ,
അതുപോലെ സുഭഗം,
അതുപോലെ ലോലം നിന്റെയുടലിന്റെ വടിവുകൾ.
ഇത്രയും കൃശമായൊരുടലിനെ ഞാൻ പ്രേമിച്ചിട്ടില്ല,
എന്നാലെന്റെ കൈകളെ നിന്നോടു പ്രേമത്തിലാക്കി നീ.
എന്റെ തൃഷ്ണയ്ക്കു നീ നങ്കൂരമിട്ടു,
രണ്ടു മീനുകളെപ്പോലെന്റെ കണ്ണുകളെ നീ പിടിച്ചു,
അതിനാലിന്നു നിന്റെ വാതില്ക്കൽ ഞാൻ നില്ക്കുന്നു,
ക്ഷമയോടെ.
*

കറുത്ത പൂമ്പാറ്റകൾ
----------------------

മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കളാണ്‌ കറുത്ത പൂമ്പാറ്റകളെന്ന് നീ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. എത്ര ദിവസമായി, ഈ പൂമ്പാറ്റ എന്റെ വീടു വിട്ടു പോകുന്നില്ല. ഇന്നു കാലത്തും എന്റെ ജനാലയ്ക്കൽ ഇരുണ്ട ചിറകടിയുമായി ഞാനതിനെ കണ്ടു; ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു: ആർക്കറിയാം! നിന്റെ ചിറകുകളിലെ പൂമ്പൊടി എന്റെ വീട്ടിനുള്ളിൽ തളിയ്ക്കുന്ന പൂമ്പാറ്റയായിക്കൂടേ നീ?
*

എന്നെപ്പോലിരിക്കുന്ന ഒരാൾ
-------------------------------

എന്നെപ്പോലിരിക്കുന്ന ഒരാളെ തേടിനടക്കുകയാണു ഞാൻ,
എന്റെ പേരും എന്റെ ഭാര്യയേയും എന്റെ മകനേയും എന്റെ പുസ്തകങ്ങളും എന്റെ കടങ്ങളും അയാൾക്കു കൊടുക്കാൻ.
അങ്ങനെയൊരാളെ തേടിയിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണു ഞാൻ, എന്റെ ആത്മാവും എന്റെ വിധിയും എന്റെ മരണവും അയാൾക്കു കൊടുക്കാൻ.

എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണെന്നോ ഞാനതു ചെയ്യുക,
എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണെന്നോ ഞനെന്നെ അയാളുടെ കൈകളിലേല്പിക്കുക!

*